تفسیر آسان آیات (84) و (85) و (86)

ترجمه آیه (84) و (85) و (86)

 وَإِذْ أَخَذْنَا مِیثَاقَکُمْ لا تَسْفِکُونَ دِمَاءَکُمْ وَلا تُخْرِجُونَ أَنفُسَکُمْ مِنْ دِیَارِکُمْ ثُمَّ أَقْرَرْتُمْ وَأَنْتُمْ تَشْهَدُونَ (84)

ترجمه : و یا بیاورید زمانی را که ما از شما (یهودیان) عهد و پیمان محکم گرفتیم که (از این به بعد) خونهایتان را نمی ریزید و خودتان را از سرزمین ها و منزلهایتان بیرون نمی کنید سپس شما بدان اعتراف نمودید و در حالی که خود(براین پیمان) گواهی می دهید .

ثُمَّ أَنْتُمْ هَؤُلاء تَقْتُلُونَ أَنفُسَکُمْ وَتُخْرِجُونَ فَرِیقاً مِنْکُمْ مِنْ دِیَارِهِمْ تَتَظَاهَرُونَ عَلَیْهِمْ بِالإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَإِنْ یَأْتُوکُمْ أُسَارَى تُفَادُوهُمْ وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَیْکُمْ إِخْرَاجُهُمْ أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْکِتَابِ وَتَکْفُرُونَ بِبَعْضٍ فَمَا جَزَاءُ مَنْ یَفْعَلُ ذَلِکَ مِنْکُمْ إِلاَّ خِزْیٌ فِی الْحَیَاةِ الدُّنْیَا وَیَوْمَ الْقِیَامَةِ یُرَدُّونَ إِلَى أَشَدِّ الْعَذَابِ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ (85)

ترجمه : سپس (همین) شماها (که ما از شما عهد گرفتیم) خودتان را می کشید و گروهی از شما (گروه دیگری) را از سرزمینها و منزلهایشان بیرون می نمایید، و برآنها با گناه و تجاوز برعلیه آنان همکار و مددگارمی گردید و اگر اسیرانی به نزدتان بیایند فدیه آنان را پرداخت می کنید و در حالی که بیرون نمودن آنها (از خانه هایشان) برایتان حرام است (ولی شما این کارها را می کنید) آیا به قسمتی از کتاب (تورات) ایمان می آورید و به قسمتی از آن کفر می ورزید، پس سزای کسی که این کار را می کند بجز خواری و ذلتی در زندگی دنیا (چیز دیگری) نیست و روز قیامت (نیز) به سخت ترین عذاب باز گردانده می شوند و الله از آنچه شما عمل می کنید بی خبر نیست .

أُوْلَئِکَ الَّذِینَ اشْتَرَوْا الْحَیَاةَ الدُّنْیَا بِالآخِرَةِ فَلا یُخَفَّفُ عَنْهُمْ الْعَذَابُ وَلا هُمْ یُنصَرُونَ (86)

ترجمه : آنها (ی که چنین نمودند) کسانی اند که زندگی دنیا را با (دادن) آخرت خریدند پس نه از آنها عذاب تخفیف داده می شود و نه هم (به) آنان یاری خواهند شد .

تفسیر آسان آیات (84) و (85) و (86)

(وَإِذْ أَخَذْنَا مِیثَاقَکُمْ) این قسمت خطاب به بنی اسرائیل زمان پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم می باشد وهدف آن عهد و پیمانی است که در تورات وانجیل از آنان گرفته شده است.

(لا تَسْفِکُونَ دِمَاءَکُمْ) یکی از عهدهای که الله متعال از بنی اسرائیل گرفته این است که کشتن یک بنی اسرائیل بر بنی اسرائیلی دیگر حرام است و نباید خون یکدیگر را ریخته و همدیگر را بکشند، همان گونه که بر هرمسلمانی ریختن خون مسلمان دیگری حرام می باشد.

(وَلا تُخْرِجُونَ أَنفُسَکُمْ مِنْ دِیَارِکُمْ) در بنی اسرائیل حرام بوده که گروهی از آنان گروه دیگری را از سرزمینهایشان اخراج کنند همانگونه که در اسلام نیز حرام است که مسلمانی مسلمان دیگری را با ظلم از خانه و کاشانه اش بیرون نماید.

 (ثُمَّ أَقْرَرْتُمْ وَأَنْتُمْ تَشْهَدُونَ) بنی اسرائیل این تعهد و پیمان را پذیرفته و گواهی به آن دادند ولی بعدها آن را رعایت ننمودند .

(ثُمَّ أَنْتُمْ هَؤُلاء تَقْتُلُونَ أَنفُسَکُمْ وَتُخْرِجُونَ فَرِیقاً مِنْکُمْ مِنْ دِیَارِهِمْ تَتَظَاهَرُونَ عَلَیْهِمْ بِالإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ) در این قسمت آیه چند چیزذکر شده است :

1 - بنی اسرائیل که الله متعال از آنها عهد گرفته بود که یکدیگری را نکشند به این تعهد پایبندی ننمودند و یکدیگررا کشتند .

2 - بنی اسرائیل نباید یکدیگر را از سرزمین و کاشانه خویش بیرون می نمودند که این جرم را نیز مرتکب شدند .

3 - برخی از بنی اسرائیل در گناه و تجاوزبردیگران با یکدیگر همکار و همدست می شدند .

(وَإِنْ یَأْتُوکُمْ أُسَارَى تُفَادُوهُمْ وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَیْکُمْ إِخْرَاجُهُمْ) در این قسمت از آیه دو چیز ذکر شده است:

1 - در دین بنی اسرائیل این بوده که اگر فردی ازبنی اسرائیل به دست دشمن اسیر می شد باید در دادن فدیه برای آزادی آن با یکدیگر همکاری نمایند که این کار را انجام می دادند و به این حکم کتابشان عمل می نمودند .

2 - در دین بنی اسرائیل اخراج یکدیگر از سرزمین و منزلهایشان حرام بوده ولی برخی از بنی اسرائیل این جرم را مرتکب می شدند .

(أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْکِتَابِ وَتَکْفُرُونَ بِبَعْضٍ) در اینجا الله متعال به بنی اسرائیل تذکر می دهد که چرا به برخی از احکام کتاب که همان فدیه دادن در راستای آزادی اسیران باشد ایمان می آورید و عمل می کنید ولی به برخی از احکام دینتان که عدم اخراج و نکشتن یکدیگر باشد چرا عمل نمی کنید؟ وچرا یکدیگر را کشته و یکدیگر را از سرزمینتان اخراج و بیرون می کنید؟ .

(فَمَا جَزَاءُ مَنْ یَفْعَلُ ذَلِکَ مِنْکُمْ إِلاَّ خِزْیٌ فِی الْحَیَاةِ الدُّنْیَا وَیَوْمَ الْقِیَامَةِ یُرَدُّونَ إِلَى أَشَدِّ الْعَذَابِ) در اینجا الله متعال دوسزای سخت برای کسانی بیان نموده که به برخی از احکام های کتب آسمانی عمل نموده و به برخی دیگرعمل نمی کنند و آنها را رها نموده پشت سرمی اندازند:

1 - خواری و ذلت در دنیا .

2 - گرفتار سخت ترین عذاب شدن در آخرت .

(وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ) این قسمت آیه هشداری است برای تمام کسانی که به کتب آسمانی توجه نمی دهند و یا اینکه به برخی از احکام آنها عمل نموده و برخ دیگر را رها می نمایند؛ که متوجه باشند دست از این جرم بزرگ برداشته و قبل از مردن خویش را اصلاح نموده و به تمام احکام کتاب آسمانی خویش عمل کنند ورنه این را بدانند که الله متعال کارهای آنها را کنترل نموده و از کردارآنها بی خبر و غافل نیست و روزی از آنها نسبت به این جرم و گناهشان حساب خواهد گرفت و آنها را به سزای اعمال زشتشان خواهند رساند.

(أُوْلَئِکَ الَّذِینَ اشْتَرَوْا الْحَیَاةَ الدُّنْیَا بِالآخِرَةِ فَلا یُخَفَّفُ عَنْهُمْ الْعَذَابُ وَلا هُمْ یُنصَرُونَ) در آیه الله متعال وضعیت کسانی را بیان نموده که به قسمتی از کتاب آسمانی عمل می نمایند و قسمت دیگری را از آن رها نموده و عمل نمی کنند و الله متعال در آیه نسبت به آنان چند چیز ذکر نموده است :

1 - این نوع افراد دنیای جاوید را فروخته و دنیای فانی را خریدند.

2 - این نوع افراد اگر توبه نکنند در دنیا و آخرت گرفتار عذاب شده وازعذاب آنها هیچ کم نخواهد شد .

3 - این نوع افراد اگر توبه نکنند هرگز از جانب الله متعال در دنیا و آخرت یاری نخواهند شد .